رباعی شمارهٔ ۲۰۷ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب رباعیات

تا تیغ به عشق از نیام آخته ام
پا و سر و دست عقل انداخته ام

بی زحمت آب و گل من این معنی را
بشناخته ام چنان که بشناخته ام