رباعی شمارهٔ ۲۲۴ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب رباعیات

ما جمله حروف عالیاتیم مدام
پنهان ز همه به غیب ذاتیم مدام

هر چند کتاب عالمی بنوشتیم
پوشیده ز لوح کایناتیم مدام