رباعی شمارهٔ ۲۳۷ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب رباعیات

تا جان باشد به می خوری می‌ کوشم
خوش آب حیاتی است روان می ‌نوشم

مویی ز سر زلف بتی یافته ام
زنار کنم به عالمی نفروشم