ابوسعید ابوالخیر

رباعی 564 | گر سقف سپهر گردد آیینهٔ چین

گر سقف سپهر گردد آیینهٔ چین

ور تختهٔ فولاد شود روی زمین

از روزی تو کم نشود دان به یقین

می‌دان که چنینست و چنینست و چنین