غزل شمارهٔ ۱۱ شیخ بهایی | کتاب غزلیات

نگشود مرا ز یاریت کار
دست از دلم ای رفیق! بردار

گرد رخ من، ز خاک آن کوست
ناشسته مرا به خاک بسپار

رندیست ره سلامت ای دل!
من کرده‌ام استخاره، صد بار

سجادهٔ زهد من، که آمد
خالی از عیب و عاری از عار

پودش، همگی ز تار چنگ است
تارش، همگی ز پود زنار

خالی شده کوی دوست از دوست
از بام و درش، چه پرسی اخبار؟

کز غیر صدا جواب ناید
هرچند کنی سؤال تکرار

گر می‌پرسی: کجاست دلدار؟
آید ز صدا: کجاست دلدار؟

از بهر فریب خلق، دامی است
هان! تا نشوی بدان گرفتار

افسوس که تقوی بهائی
شد شهره به رندی آخر کار

دیوان فرم نو

{{ errBoot }}

{{ err }}

{{ metaLine }}

موردی نیست.

پرسش‌های پرتکرار

دیوان فرم نو چیست؟

کتابخانهٔ آنلاین شعر فارسی است؛ دیوان مولانا، حافظ، سعدی، فردوسی، عطار، نظامی و صدها شاعر دیگر را می‌خوانید.

دیوان حافظ را از کجا بخوانم؟

از صفحهٔ دیوان حافظ یا غزلیات حافظ متن کامل اشعار را آنلاین بخوانید.

فال حافظ چگونه است؟

در صفحهٔ فال حافظ نیت می‌کنید و یک غزل کامل از غزلیات به‌صورت تصادفی باز می‌شود.

چطور در دیوان جستجو کنم؟

از جعبهٔ جستجوی بالای صفحه می‌توانید شاعر، عنوان، بیت یا شمارهٔ شعر را پیدا کنید.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

دیوان {{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poetSubtitle }}

{{ poet.description }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poemHeading }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}