رباعی شمارهٔ ۱۲ شیخ بهایی | کتاب رباعیات

آن دل که تواش دیده بدی، خون شد و رفت
و ز دیدهٔ خون گرفته، بیرون شد و رفت

روزی، به هوای عشق، سیری می‌کرد
لیلی صفتی بدید و مجنون شد و رفت