رباعی شمارهٔ ۱۵ شیخ بهایی | کتاب رباعیات

تا منزل آدمی سرای دنیاست
کارش همه جرم و کار حق، لطف و عطاست

خوش باش که آن سرا چنین خواهد بود
سالی که نکوست، از بهارش پیداست