ابوسعید ابوالخیر

رباعی 627 | آنم که توام ز خاک برداشته‌ای

آنم که توام ز خاک برداشته‌ای

نقشم به مراد خویش بنگاشته‌ای

کارم چو به دست خویش بگذاشته‌ای

می‌رویَم از آنسان که توام کاشته‌ای