ابوسعید ابوالخیر

رباعی 656 | چون گل، به گلاب شسته رویی داری

چون گل، به گلاب شسته رویی داری

چون مشک به مِیْ حل شده، مویی داری

چون عرصه‌گه قیامت از انبُهِ خلق

پر آفت و محنت، سرِ کویی داری