شمارهٔ ۲۰ - در ستایش دانش بپارسی سره

غزلیات

از آندمی که پدیدار گشت هوش نخست
پی نماز کمر بست پیش یزدان چست

چو سرور است شد و چون بنفشه سر در پیش
چو غنچه دوخت لب از گفتگوی و چون گل رست

سپس بگفته یزدان شد از سپهر بخاک
نشست در سر دانا و مغز او را شست

ز کردگار رسیدش بگوش جان فر تاب
که پیشوای جهانی و گفته گفته تست

کجا که باشی کفشیر هر شکسته کنی
کجا که نیستی آنجا شکسته است درست

بگیر پورا دامان هوش و دست خرد
مگیر گفت مرا یاوه و گزافه و سست

خرد رهی است کز او هر که هرچه جوید یافت
خرد رهیست کزان هرکه هرچه خواهد جست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}