شمارهٔ ۲۷

غزلیات

مرغ اسیرم، چمنم آرزوست
بنده غریبم وطنم آرزوست

خنده ی گل چیست؟ از آن غنچه لب
خنده ی کنج دهنم آرزوست!

تشنه ی سرچشمه ی کوثر نیم
رشحه ی چاه ذقنم آرزوست

دور ز کویت، چو روم سوی خلد؛
نالم و گویم؛ وطنم آرزوست!

چون کشی از خلق نهانم ز کین
گفتنت آن دم که: منم آرزوست!

جان بدهم، گر تو بگویی بده
از لبت این یک سخنم آرزوست

دیده چو یعقوب شد آذر سفید
یوسف گل پیرهنم آرزوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}