شمارهٔ ۲۱۶ - ایضااز دیباچه شاهنامه

مقطعات

گر ژنده گشت و کهن رختم چه باک که من
بافنده هنرم جولاهه سخنم

من شوخدیده نیم ز آیین رمیده نیم
پاکست دل منگر این رخت شوخکنم

گردون زمین من است ابر آستین من است
مه پوستین من است خورشید پیرهنم

راه خدا نهلم کزان سرشته گلم
آباد ازوست دلم آزاد ازوست تنم

گر آسمان بدلم صد کوه بار کند
از نوک خامه خود فرهاد کوهکنم

از روزگار سیه خار است در جگرم
وز نام فرخ شه شهد است در دهنم

گر بخت یار شود کار استوار شود
این شهد را بمزم و آن خار را بکنم

هر جا که بارگهی است خورشید بارگهم
هر جا که انجمنی است سالار انجمنم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}