شمارهٔ ۲۲ - تمثیل

در تقریظ شاهنامه و مثنویات و قطعات دیگر

یکی دختری داشت در کار مرگ
وزین زندگی مانده بی ساز و برگ

پریشیده گسیویش از انقلاب
ز گلبرگ رخساره اش رفته آب

ز بی دانشی مادر مهربان
بکف شانه و غازه بهر جوان

گهی تاب می دادش از شانه موی
گهی سرخ می کردش از غازه روی

یکی گفتش ای زال انده نصیب
مکن خسته را بی دوا و طبیب

یکی چاره کن رفتنش را به گور
و گرنه چه از سرمه با چشم کور

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}