غزل شمارهٔ ۴۶۰

غزلیات

صبح برانداخت نقاب ای غلام
می‌ده و برخیز ز خواب ای غلام

همچو گلم بر سر آتش نشاند
شوق شراب چو گلاب ای غلام

بی نمکی چند کنی باده نوش
وز جگرم خواه کباب ای غلام

دور بگردان و شتابی بکن
چند کند عمر شتاب ای غلام

جان من سوخته دل را دمی
زنده کن از جام شراب ای غلام

آب حیات است می و من چو شمع
مرده دلم بی می ناب ای غلام

از قدح باده دلم زنده کن
تا برهد جان ز عذاب ای غلام

چون دل عطار ز تو تافته است
تافته را نیز متاب ای غلام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}