شمارهٔ ۱۴۵

غزلیات

جان میدهد جان، آن لعل خندان
دل میبرد دل، آن عقد دندان

خوش آنکه گریم، چون ابرو بینم؛
آن غنچه لب را، زان گریه خندان

چون در برآرم، او را گذارم
لب بر لب او، چون ارجمندان

هم من به دندان گیرم لب او
هم او لب من گیرد به دندان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}