اسیر شهرستانی

غزل 194 | فیض نومیدی از امید مروت بیش است

فیض نومیدی از امید مروت بیش است

اجر ناکامی از اندازه حسرت بیش است

جرم ناکرده ما را به سلامی بخشند

گل این باغ ز دامان شفاعت بیش است

شوخی می، سر رسوایی مستان دارد

هر که را حوصله بیش است خجالت بیش است

هر چه ننوشته ام از کوتهی مضمون پرس

شکوه هجر ز طومار شکایت بیش است