شمارهٔ ۲۵۶

غزلیات

هر چند بهشت دلنشین است
از کوی تو یک گل زمین است

چون شکر شکست دل نگویم
صد گنج به زیر این نگین است

عشق تو بهار یک چمن نیست
شوقم به هزار جا رهین است

شرمنده منت که باشم
چشم تو کرشمه آفرین است

از صیقل اشک پاک بینان
آیینه آسمان زمین است

آمیزش کام با محبت
کفر است که در لباس دین است

جز هیچ ندارم آرزویی
چیزی که اسیر دارم این است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}