شمارهٔ ۲۸۷

غزلیات

بی سبزه نوبهار ندانم چکاره است
معشوق ریش دار بهشت نظاره است!

روشن سواد دیده کند فهم مصرعم
عالم تمام یک جگر پاره پاره است

چشم دلم همیشه به سوی تو می جهد
گر خواب رفته سبحه صد استخاره است

نومیدی تمام امید تمام ما
بیچارگی کلید درگنج چاره است

از هر پیاله لذت سرشار گل کند
با دوست می بنوش که عمر دوباره است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}