اسیر شهرستانی

غزل 108 | ز جلوه تو زمین چون نگار رنگین است

ز جلوه تو زمین چون نگار رنگین است

به خاطری که تو باشی غبار رنگین است

گل از تپانچه برت سرخ رو کند خود را

ز خون خویش رخ شرمسار رنگین است