امیر پازواری

شعر 275 | خوبون و خجیرونْ دیمه بیشماری

خوبون و خجیرونْ دیمه بیشماری

اَندی دومّهْ که خورْ ندارنهْ این خاری

خوبون و خجیرونْ که دَوُونْ هرجایی

این شَهرْ هر کَسْ ره به هر کَسی خشْ آیی