امیر پازواری

شعر 43 | نیشْتِمِهْ سَنْگِ سَرْ، دیمْ هٰاکِرْدْمِهْ بِهْ روُبارْ

نیشْتِمِهْ سَنْگِ سَرْ، دیمْ هٰاکِرْدْمِهْ بِهْ روُبارْ

دِلْ‌رِهْ گِتْمِهْ کوئه ته نازنینْ یٰارْ؟

چِشْ‌رِهْ گِتْمِهْ که بِوارْ زاریِ زارْ

ته یارِ دییِنْ بُونِهْ هَر سالْ یکی وارْ

یارْ تُو شِهْ (شی) رقیبْ داروُنِواشْ دلْازٰارْ

هَرْ یارْ کهْ رقیبْ دارِهْ نَووُ وِرِهْ عٰارْ

مِتٰاعْ یکییِهْ دِمِشتری به بازارْ

شیرینْ بُونِهْ کٰالا به چِشْمِ خریدارْ