امیر پازواری

شعر 155 | امیر گنه: مه یارْ مُحکَمْ بی قصوره

امیر گنه: مه یارْ مُحکَمْ بی قصوره

خودْ حوره، ونه منزلْ وجا به نُوره

امرو بنواختْ بیمه، شه ماهِ نوره

عاج دیمِ سَرْ هشْنّیهْ شه موره

منْ بهشْتمهْ شه خور و مونگ نوره

شه آیینه روره، دْ چشمُونِ سوره

کَسْ ونهْ که مه پیغومْ بَوُوئه، اوره

«منْ نقره دَکرْدْ دارمهْ، ته یاسهْ، موره»