امیر پازواری

شعر 156 | بسی دلْ بَورْدْ ته چشمِ جادوُونهْ

بسی دلْ بَورْدْ ته چشمِ جادوُونهْ

یَغْما کنّهْ ته مَسّهْ چشمُونْ ترکونه

امرو بنواختْ بیمه، شه ماهِ نوره

عاج دیمِ سَرْ هشْنّیهْ شه موره

منْ بهشْتمهْ شه خور و مونگ نوره

شه آیینه روره، دْ چشمُونِ سوره

کَسْ ونهْ که مه پیغومْ بَوُوئه، اوره

«منْ نقره دَکرْدْ دارمهْ، ته یاسهْ، موره»