شمارهٔ ۶۰ - تتبع خواجه امیرعلیشیر نوایی | کتاب غزلیات

در دلم آتش محبت اوست
آب چشمم ز دود فرقت اوست

نیست دود دلم به هیئت سرو
از دلم رسته سرو قامت اوست

لب لعلش که شد می‌ْآلوده
چشمم آلوده خون ز حسرت اوست

رخشش ابرو باد و لمعه نعل
درگه پویه برق آفت اوست

گر ذلیلم به عشق و می ای شیخ
این مذلت هم از مشیت اوست

بنده پیر دیرم ای زاهد
که فراغم ز درد صحبت اوست

فانی و دلبر خراباتی
که فنا حاصلش ز خدمت اوست