اوحدالدین کرمانی

شعر 146 | آنجا که سعادت است چه تسبیح و چه چنگ

آنجا که سعادت است چه تسبیح و چه چنگ

آنجا که شقاوت است چه نام و چه ننگ

در راه قضا یکی است اسباب و درنگ

تسلیم و رضا باید ورنه سر و سنگ