اوحدالدین کرمانی

شعر 175 | روحی که منزّه است از عالم خاک

روحی که منزّه است از عالم خاک

مهمان تو آمده است از عالم پاک

می ده تو به بادهٔ صبوحی مددش

زان پیش که گوید انعم الله مساک