اوحدالدین کرمانی

شعر 216 | هر چند که عقل داری و دیده و هوش

هر چند که عقل داری و دیده و هوش

ایمن مشو و به دیگران پرده بپوش

کانجا که قضا بر تو کمین بگشاید

نه دیده به کار آیدت آنجا و نه گوش