اوحدالدین کرمانی

شعر 87 | هستی تو همه، با تو برابر چه بود

هستی تو همه، با تو برابر چه بود

من هیچم و خود زهیچ کمتر چه بود

بنگر که منم تو را و هستی تو مرا

درویش که باشد زتوانگر چه بود