اوحدالدین کرمانی

شعر 88 | ای مؤمن محض بودنت مطلق گبر

ای مؤمن محض بودنت مطلق گبر

گاهی به قَدَر دست بزن گاه به جبر

بر کثرت حرص تست و بر قلّت صبر

گر خندهٔ برق است و گر گریهٔ ابر