اوحدالدین کرمانی

شعر 134 | روخانه برو که شاه ناگاه آید

روخانه برو که شاه ناگاه آید

ناگاه آید برون آگاه آید

خرگاه وجود خود زخود خالی کن

چون خالی شد شاه به خرگاه آید