اوحدالدین کرمانی

شعر 88 | روزی زقضای آسمانی ای دل

روزی زقضای آسمانی ای دل

باشد که نکو شود چه دانی ای دل

تا در غم رنج بی کرانی ای دل

خوش باش که آن چنان نمانی ای دل