اوحدالدین کرمانی

شعر 228 | غافل منشین که این زمانی است عزیز

غافل منشین که این زمانی است عزیز

هر دم که برآید از تو جانی است عزیز

عمری که بیاید و بخواهد رفتن

ضایع مکنش که خون بهایی است عزیز