اوحدالدین کرمانی

شعر 229 | تخمی دو سه بی وقت بپاشیم مگر

تخمی دو سه بی وقت بپاشیم مگر

حالی به دروغ بر تراشیم مگر

عمری به هوس با دگران ما کردیم

روزی دو سه نیز با تو باشیم مگر