اوحدالدین کرمانی

شعر 105 | چون هست جهان به نیستی آلوده است

چون هست جهان به نیستی آلوده است

غم خوردن نیک و بد ازو بیهوده است

هیهات که ناآمده را حاصل نیست

افسوس که آنچ رفت چون نابوده است