اوحدالدین کرمانی

شعر 6 | چون گل به میان خار می باید زیست

چون گل به میان خار می باید زیست

با دشمن دوست وار می باید زیست

خواهی که سخن زپرده بیرون نشود

در پردهٔ روزگار می باید زیست