اوحدالدین کرمانی

شعر 7 | مردم نشود به گوش و چشم و بینی

مردم نشود به گوش و چشم و بینی

مردم آن است کزو نکویی بینی

کردار تو آیینهٔ اعمال تو شد

تا هرچه بکرده ای درو می بینی