اوحدالدین کرمانی

شعر 84 | زاول که مرا عشق نگارم بُر بود

زاول که مرا عشق نگارم بُر بود

همسایهٔ من زنالهٔ من نغنود

و اکنون کم شد ناله و عشقم افزود

آتش که همه گرفت کم گردد دود