اوحدالدین کرمانی

شعر 181 | از قند و طبرزد ار فرو بارد آب

از قند و طبرزد ار فرو بارد آب

بی چاشنی لبت کجا دارد آب

لعل لب شیرین تو از غایت لطف

بیم است که در دهان آب آرد آب