اوحدالدین کرمانی

شعر 182 | ای پیش لبت مه چو قصب در مهتاب

ای پیش لبت مه چو قصب در مهتاب

وز روی چو آفتابت اندر همه تاب

زنهار زخط خویش درتاب مشو

کز خط خوشت فروزد اندر مه تاب