اوحدالدین کرمانی

شعر 226 | هرگز نرود مهر تو پاک از دل من

هرگز نرود مهر تو پاک از دل من

گر نیز شود زیر زمین منزل من

صد سال برآید و بپوسد تن من

هم بوی وصال تو دمد از گل من