اوحدالدین کرمانی

شعر 244 | هنگام وداع آمد آن سرو بلند

هنگام وداع آمد آن سرو بلند

گریان گریان که آخر این هجران چند

او از سخنان خوش مرا دل می برد

دل در تن از آرزوی او جان می کند