اوحدالدین کرمانی

شعر 5 | آن را که هوای نفس او معبود است

آن را که هوای نفس او معبود است

با خلق تو بودنش همه مقصود است

من بندهٔ آن کسم که در چهرهٔ خود

آن رنگ نماید که در او موجود است