اوحدالدین کرمانی

شعر 6 | مردم همه از زرق و فسون محرومند

مردم همه از زرق و فسون محرومند

وز جان و دل بوقلمون محرومند

اندیشهٔ تو جان و جهانی ارزد

سبحان الله که خلق چون محرومند