اوحدالدین کرمانی

شعر 39 | تا هستی خود را نکنی دامن چاک

تا هستی خود را نکنی دامن چاک

ثابت نشود تو را قدم بر افلاک

تا چند منی و من، زخود شرمت باد

تو خود چه کسی، که ای، چه ای، مشتی خاک