اوحدالدین کرمانی

شعر 76 | گر با همه ای که بی منی بی همه ای

گر با همه ای که بی منی بی همه ای

گر بی همه ای که با منی با همه ای

گر شاه جهانی و امیر همه ای

چون مرگ به تو رسد اسیر همه ای