اوحدالدین کرمانی

شعر 103 | یک حاجت بی‌دلی روا می‌نکنند

یک حاجت بی‌دلی روا می‌نکنند

یک وعدهٔ عاشقی وفا می‌نکنند

این است غم ما که درین تنها[ی]ی

ما را به غم خویش رها می‌نکنند