جمال‌الدین عبدالرزاق

رباعی 41 | زان غالیه دان کزاو دلم خون آید

زان غالیه دان کزاو دلم خون آید

چندین سخن نغز برون چون آید

کز تنگ دهانیش الف گاه سخن

چون دال دو تا گردد و بیرون آید