بخش ۲۷ - اشارت به سلوک سبیل عجز و مسکینی و ترک خودی و خودبینی

صفیر دل

اگر بنده را سربلندی رسد
ز مسکینی و مستمندی رسد

ز خودبینی، ابلیس مردود شد
کف خاک افتاده مسجود شد

نبینی که چون دانه افتد به خاک
بکوشند مهر و مه تابناک

کز افتادگی سرفرازش کنند
به صد ناز، با برگ و سازش کنند

طبایع شتابنده در اعتضاد
به خدمت کمر بسته باران و باد

مکن خودپرستی ز نابخردی
خدابنده گردی، ز ترک خودی

مجاهد اگر نفس امّاره کشت
کلید در فتح دارد به مشت

چه حاصل که صد خرقه برتن دری؟
خدا رس شوی چون ز خود بگذری

فزونی چو خواهی کم خویش گیر
ره این است، اگر سالکی پیش گیر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}