رباعی 6 | از جود تو برد ابر بر گردون رخت

از جود تو برد ابر بر گردون رخت
وز عدل تو تاج یافت پنداری بخت

زان سنگ اندازان چو باز رفتی بر تخت
در بارید ابر و سیم پاشید درخت