رباعی 64 | دردا که دلم به وصل تو شاد نماند

دردا که دلم به وصل تو شاد نماند
وز خاک درت به دست جز باد نماند

جانی که ترا عزیز می داشت برفت
صبری که مرا غرور می داد نماند